افسوس و حسرت در سينه بسي هوايي جانکاه دارم
شنيده صداي تو لبيک سر نداده تني بي جان دارم
زنده نباشد ز ا شک خون ، اين دل مرده ام
اي کاش که بميرد اين نفس ناليده ام
کجا به چه بهانه با کدامين رمق روم
اي زمين و اي زمان شوريده سر می روم
---------- «مسافرزمان»--------
صبوي را صبر بر باد سپري کرد باد را نفسي پر سوز گذری کرد
از سوزش ِ سوزَش ، جان سوخت و زمان سپری کرد
---------- «مسافرزمان»--------
امروز می خوام بپرسم آیا تو ای رفیق گلم خدارو چقدر میشناسی؟
اصلا میدونی خدا کیه خدا کجاس خدا چطوره ؟
یا فقط در گرفتاریاا میگی خدا کمکم دیگه پس کی خودتو نشون میدی؟
اخه ما اکثرا اانسان ها تو غم گرفتاریاا تازه یادمون میفته بریم دامن گیر خدا بشیم
یااکثرا ماها در کنار پدر یا مادرم یا جلو چشم اشناهامون عمل زشتو انجام نمیدیم
اما در خلوت یا جایی که کسی مارو نمیشناسه ممکنه گناه بزرگی کنیم
بدون این که یادمون باشه بابا یه خداییی داریم کسی که فرمانروای هستیه
داره مارو نگا می کنه یه کسی فرا تر از پدر مادرــــــــــــــــ
ازرفقای گلم می خوام هر کی نظر خودشو بگه
دوس داارم با نظرات شماروشن تر هم بشم
وبه شمابیشتراشنایی پیدا کنم فدای همه بزرگواران وراجی منو ببخشید
یا علی